این روزها

شماره چهار | این روزها

این روزها │ شماره چهارم │از تاسیس دفتر تا روز لاکپشت‌ها

شماره چهار | این روزها

شنیدنی «این روزها»: وارونه، اما بهتر!

99% Invisible یکی از پادکست‌های محبوب با بیش از ۵۰۰ میلیون بار دانلود در حوزه طراحی و معماری‌ست که هر هفته به جزئیات نادیده‌ی دنیای اطراف‌مان می‌پردازد. در اپیزودی شنیدنی با عنوان «The Architect of Hollywood»، داستان زندگی پل ویلیامز روایت می‌شود؛ معمار سیاه‌پوستی که خانه‌های ستاره‌هایی مثل فرانک سیناترا و لوسیل بال را طراحی کرد، آن هم در دورانی که خودش اجازه زندگی در آن محله‌ها را نداشت! حتی او برای راحتی مشتریان سفیدپوست، نقشه‌ها را وارونه می‌کشید تا مجبور نباشند کنار او بنشینند!

اگرچه فرم یا سبک شاخصی را تکرار نمی‌کرد، اما در بیش از ۳۰۰۰بنایی که از او به‌جا مانده همیشه می‌شود رد پای دقت، ظرافت و کیفیت را دید. حالا، با تأخیری طولانی، او را یکی از مهم‌ترین معماران قرن بیستم در کنار نام‌هایی مانند فرانک لوید رایت، میس وندروهه و لوکوربوزیه می‌دانند.

ویلیامزنه‌فقط در فرم، که در مواجهه با تبعیض هم معماربود؛ مسیری ساخت که خیلی‌ها جرأت قدم گذاشتن در آن را نداشتند.

طراحی بومی در «این روزها»: وقتی هوش مصنوعی زبان بومی معماری را نمی‌فهمد

هوش مصنوعی دارد به ابزار محبوبی بین معماران تبدیل می‌شود؛ از طراحی مفهومی تا تحلیل فرم و مصرف انرژی. اما هنوز یک شکاف جدی وجود دارد: AI قرار است با داده‌ها کار کند، اما وقتی داده‌ای از معماری بومیوجود ندارد، چطور می‌تواند آن را بفهمد؟

معماری بومی، وابسته به اقلیم، مصالح و فرهنگ محلی‌ است؛ چیزهایی که خیلی وقت‌ها یا اصلاً مستندسازینشده‌اند یا جایی در دیتاست‌های مدرن ندارند. نتیجه؟ الگوریتم‌هایی که شاید برای طراحی در نیویورک فوق‌العاده باشند، ولی در یک روستای کوهستانی ناکارآمد هستند.

مقاله‌ای در ArchDaily در این‌باره پیشنهاداتی ارائه می‌دهد: جمع‌آوری و مستندسازی دقیق‌تر نمونه‌های بومی، آموزش AI با داده‌هایی که فراتر از دیتابیس‌های رایج هستند، همکاری با جوامع محلی برای درک بهتر زمینه.

تلنگر «این روزها»: آزادی‌ای که کم‌کم تبدیل به زنجیر می‌شود

بیشتر معماران دفتر خود را با این هدف راه‌اندازی می‌کنند که آزادی بیشتری در کار و زندگی داشته باشند. با این حال، بسیاری از آن‌ها پس از مدتی با حجم بالای کار، فشار زیاد و درآمدی کمتر از انتظار روبه‌رو می‌شوند. چرا این اتفاق تکرار می‌شود؟ و چطور می‌توان از این چرخه بیرون آمد؟

در یکی از قسمت‌های پادکست کانال Business of Architectureمیزبان Enoch Sears با Zeke Freeman معمار و توسعه‌دهنده، گفت‌وگو می‌کند درباره موانعی که معمولاً دیده نمی‌شوند، اما جلوی رشد دفاتر کوچک معماری را می‌گیرند.

در این اپیزود می‌شنوید که چطور اشتباه رایجی که اغلب معماران متوجه آن نیستند، می‌تواند به هزینه‌های سنگین منجر شود. همچنین درباره خطرات، قیمت‌گذاری مشابه دیگران، ترس از واگذاری کارها، و عواملی که باعث می‌شوند درآمد یک دفتر چند برابر برسد صحبت می‌شود. اگر درباره استفاده از تیم‌های ریموت یا برون‌سپاری فکر کرده‌اید، این گفتگو می‌تواند نگاه‌تان را تغییر دهد.

جمله «این روزها»: سوالات بهتر، جواب‌های بهتر

Tony Robbins می‌گوید: «آدم‌های موفق، سوالات بهتری می‌پرسند و همین باعث می‌شود جواب‌های بهتری هم بگیرند.» این جمله ساده، اما بنیادین است؛ چرا که کیفیت سوالاتی که از خودمان می‌پرسیم، مستقیماً بر مسیر و کیفیت نتایجی که به‌دست می‌آوریم تأثیر می‌گذارد.

وقتی از پروژه‌های خسته‌کننده، مشتری‌های سخت‌گیر یا ناهماهنگی بین ارزش‌های خودت و کارهایی که انجام می‌دهی دلزده‌ای، شاید اولین سوالی که به ذهنت برسد این باشد: «چطور مشتری بهتری پیدا کنم؟»

اما این سوال، تو را همچنان در نقش کسی قرار می‌دهد که به دنبال تأیید و انتخاب از سوی دیگران است. بیایید سوال را تغییر دهیم:

«چطور می‌توانم انتخاب واضح و اول مشتری ایده‌آلم باشم؟»

این سوال، نگاه تو را از بیرون به درون می‌برد. تو را به جای صرفاً جستجوگر بودن، به سازنده‌ی موقعیت تبدیل می‌کند. در اینجا به جای دنبال کردن مشتری‌ها، داری موقعیتی خلق می‌کنی که آن‌ها تو را دنبال کنند.

یادآوری «این روزها» : آرام، اما پیشرو!

۲۳ می (۳ خرداد) روز جهانی لاک‌پشت‌هاست.

لاک‌پشت‌ها، با لاک سخت و فرم روان بدن‌شان، الهام‌بخش طراحی بیومیمتیک (الگوبرداری از طبیعت برای حل مسائل مهندسی و طراحی) بوده‌اند.

اگرچه طراحان در پروژه های متعددی از ساختار محافظتی، هیدرودینامیکی و حرکت پایدار لاک‌پشت‌ها الهام گرفته‌اند اما هنوز این خزنده دوست داشتنی به عنوان یک معماری متحرک نکات زیادی برای کشف در خود دارد.

دیدگاه‌ها

در حال بارگذاری...

دیدگاه خود را بنویسید

خبرنامه‌ی این روزها

موضوعاتی از دل این‌روزها

در «این روزها»، فهرستی از موضوعاتی را که توجهم را جلب کرده‌اند با شما به اشتراک می‌گذارم؛ گاهی یک ایده، یک ابزار، یک تجربه یا حتی چیزی که شاید فقط ارزش فکر کردن داشته باشد.

هر ۲ هفته یک‌بار